W obronie pedagogiki chrześcijańskiej

Abstract

Przedmiot prezentowanego artykułu stanowi specyfika metodologiczna pedagogiki chrześcijańskiej. Autorzy podejmują próbę określenia podstawowych elementów określających jej status metodologiczny: problemy źródeł, sposobu argumentowania i wartościowania. Szczególną uwagę poświęcają zależności, która wydaje się centralna dla pedagogiki chrześcijańskiej, dotyczącej relacji między wiedzą naukową i wiedzą objawioną (światopoglądową). Główną tezą prezentowanego tekstu jest stwierdzenie, że pedagogika chrześcijańska, mimo swej specyfiki respektuje wymogi metodologiczne stawiane naukom społecznym (humanistycznym).