Wewnętrzna aktywność dialogowa i koncepcja siebie literatów

Abstract

Priorytetem niniejszej rozprawy doktorskiej było zweryfikowanie, jaką koncepcję siebie i wewnętrzną aktywność dialogową mają literaci. Celem w ujęciu teoretycznym było określenie koncepcji siebie i wewnętrznej aktywności dialogowej literatów, w tym niektórych psychometrycznych wskaźników zdolności twórczych i zachowań twórczych. Celem praktycznym było zrozumienie fenomenu wybitnych literatów z punktu widzenia koncepcji siebie i Ja dialogicznego. W badaniu wykorzystano następujące metody: Skala klarowności Koncepcji Siebie, Lista Przymiotnikowa ACL, Dialogowa Aktywność - Formularz, Kwestionariusz Dialog-Monolog-Perspektywa, Kwestionariusz "Styl Zachowania się", Rysunkowy Test Twórczego Myślenia oraz Ankieta "Literaci". Grupa badana (N=60) obejmowała polskich pisarzy należących do różnych organizacji twórczych, aktywnych w świecie literackim. Grupę kontrolną (N=60) stanowiły osoby niezaangażowane w pracę literacką. Analiza wyników wykazała, że literaci, w porównaniu z grupą kontrolną, wykazywali mniejszą klarowność koncepcji siebie i większą intensywność wewnętrznej aktywności dialogowej. Ich dialogi najczęściej przyjmowały charakter dialogów tożsamościowych, wspierających, twórczych, ruminacyjnych, dysocjacyjnych i społecznych. Ich koncepcja siebie i Ja dialogowe korelują z niektórymi wskaźnikami zachowań twórczych (np. wewnętrzną sterownością i silnym ego) i zdolności twórczych (np. oryginalnością, nonkonformizmem i zdolnością do elaboracji). Ponadto w wewnętrznej aktywności literaci częściej stosują monolog niż dialog czy inną perspektywę.The priority of this doctoral dissertation is to verify the self-concept and inner dialogical activity of writers. The aim of the present dissertation in terms of theory is to define the among writers, including some psychometric indicators of creative abilities and creative behaviour. The practical aim is to understand the phenomenon of outstanding literary work from the perspective of the self-concept and the dialogical self of the creators of literature. The following methods were used in the research: the Self-Concept Clarity Scale, the Adjective Check List (ACL), Internal Dialogical Activity Scale, the Dialogical Activity form, the Dialogue-Monologue-Perspective questionnaire, the "Behaviour Styles" questionnaire, the Test for Creative Thinking Drawing Production and the "Writes" survey. The study group (N=60) are Polish writers belonging to different creative organizations, active in the literary world. The control group (N=60) are persons not involved in literary work. The analysis of the results showed that the writers, compared to the control group, reveal lower self-concept clarity and higher intensity of internal dialogical activity. Their dialogues most often took the form of identity, supportive, ruminative, dissociative, creative and social dialogues. Their self-concept and dialogic self-correlate with some indicators of creative behaviour (e.g. inner control and strong ego) and creative abilities (e.g. originality, nonconformity and the ability to elaborate). Moreover, in their inner activity, writers use a monologue more often than dialogue or other perspectives.