Wiara w rozumieniu Josepha Ratzingera – Benedykta XVI

Abstract

Joseph Ratzinger uważa, że przyjęcie wiary przez człowieka jest dziełem współpracy rozumu z łaską Bożą. Współpracę tę uzupełnia swoją chrystologią Logosu, według której Logos nie jest tylko sensem czy myślą istniejącą w rzeczach (rozumienie greckie), lecz przez Wcielenie znajduje on swoją pełnię i staje się Logos incarnatus (rozumienie chrześcijańskie). Dlatego wiara w ten Logos daje człowiekowi nowe, wieczne życie w Bogu. Stąd wiara nie jest ślepą teorią ani przestarzałą ideą, lecz jest „znajdowaniem drogi do mądrości, rozumności, rzeczowości”. Wiara jest drogą do komunii człowieka z Bogiem. Jest ona kategorią osobową, a nie rzeczową. Wiara jest więc relacją osobowej miłości, gdyż Bóg jest Miłością (1 J 4,8).

Joseph Ratzinger believes that accepting faith is an act of cooperation between human reason and God’s grace. Ratzinger’s concept of man-God cooperation is complemented with his Logos Christology, under which Logos is not only a sense or a thought that manifests itself in objects (Greek conception), but through Incarnation, Logos reaches its fullness and becomes Logos incarnatus (Christian conception). Hence, believing in Logos gives man new, eternal life in God. And hence, faith is not a blind theory, or an out-dated idea. Instead, it is “seeking a path towards wisdom, reason and reality.” In this way, faith is a path towards man’s communion with God. Faith is a personal, and not a material category. Faith is, thus, a relationship of personal love, since God is Love (1 Jn 4:8).