Poronienie samoistne jako znaczące doświadczenie rodzinne w narracjach biograficznych ojców. Studium pedagogiczne

Abstract

Przedmiotem niniejszej rozprawy doktorskiej uczyniono fenomen doświadczania przez ojców poronienia dziecka. Główny problem badawczy został zawarty w pytaniu: W jaki sposób ojcowie doświadczają poronienia samoistnego i jakie nadają mu znaczenia? W podejmowanych badaniach za cel przyjęto poznanie i zrozumienie rekonstruowanych przez ojców przeżyć, postaw i opinii związanych z doświadczeniem poronienia dziecka. Sformułowano także cel praktyczny pracy, jakim było odniesienie wniosków z badań do praktyki poprzez poszukiwanie możliwości adekwatnego wsparcia rodziców po stracie oraz podnoszenie świadomości społecznej w aspekcie ich potrzeb. Dla zrealizowania tak ustalonego celu badań posłużono się metodą biograficzną. Znaczenia nadawane przez Narratorów poronieniu dziecka i dziecku utraconemu, wymiary doświadczania tego wydarzenia oraz procesy trajektoryjne ujawnione w biografiach pozwoliły na podjęcie próby zbudowania typologii postaw Narratorów wobec doświadczenia straty dziecka prenatalnego. Wyróżniono trzy typy postaw: racjonalizujący doświadczenie, poszukujący sensu doświadczenia oraz skupiony na radzeniu sobie z doświadczeniem. Uzyskane wyniki badań własnych poszerzyły naukowy wgląd w perspektywę mężczyzn doświadczających poronienia dziecka i przyczyniły się do wskazania praktycznych możliwości budowania sieci wsparcia dla rodziców po stracie dziecka.This dissertation addresses the phenomenon of fathers’ experience of miscarriage. The main research problem is contained in the question: How do fathers experience spontaneous abortion, and what is their meaning associated with it? The research aims to understand fathers’ reconstructed experiences, attitudes, and opinions related to the experience of miscarriage. The practical objective of this study was also formulated, which was to relate the research conclusions to practice by seeking possibilities of building adequate support for parents after the loss and raising social awareness of their needs. In order to achieve this objective, the biographical method, was used. Meanings attributed by the narrators to the child miscarriage and lost child, the dimensions of experiencing this event, and the trajectory of processes revealed in the biographies allowed an attempt to build a typology of narrators’ attitudes towards the experience of losing a prenatal child. Three types of attitudes were distinguished: rationalizing the experience, searching for the meaning of the experience, and focused on coping with the experience. The obtained results of own research broadened the scientific insight into the perspective of men experiencing the miscarriage and contributed to the identification of practical possibilities of building a support network for parents after the loss of a child.