Obligatoryjne wydalenie z instytutu zakonnego w Kościele łacińskim

Abstract

Życie zakonne jest trwałą formą życia, jednak ta stałość nie jest absolutna. Istnieją bowiem prawne możliwości opuszczenia instytutu na prośbę samego zakonnika, jak również wskutek wydalenia. Jedną z takich form jest wydalenie obligatoryjne, które jest tematem niniejszej rozprawy. Wydalenie obligatoryjne jest konsekwencją popełnienia przez zakonnika poważnych, określonych przestępstw. W pierwszym rozdziale została dokonana analiza pojęcia obligatoryjności w prawie kanonicznym. Rozdział drugi został poświęcony kwestii przestępstw, których popełnienie prze zakonnika skutkuje obligatoryjnym wszczęciem procedury wydalenia z instytutu. W trzecim rozdziale została dokonana analiza procedury obligatoryjnego wydalenia oraz jego skutków. W rozprawie wykazano, że wydalenie obligatoryjne z instytutu zakonnego jest formą kary, jaka zostaje nałożona na zakonnika popełniającego konkretne przestępstwa. Ponadto udowodniono, ze dyscyplina kościelna nie pozwala na funkcjonowanie w instytucie zakonnym osób, które w tak poważny sposób wykraczają przeciwko życiu, wolności i szóstemu przykazaniu Dekalogu. Wiąże się z tym troska władzy kościelnej o to, aby w instytutach zakonnych były tylko osoby godne i odpowiedzialne.Religious life is a permanent from of life, however its permanence is not absolute. There are legal possibilities of leaving the religious institute on the request of a religious or as a result of dismissal. The topic of this dissertation is an obligatory dismissal, which is one of the forms of dismissals from institute. Such dismissal is a result of committing serious and well defined delicts by the member of a religious institute. First chapter analyses the term "obligatory" in the Code of Canon Law. Second chapter says about those delicts committed by a religious, which results with the obligatory initiation of the procedure of dismissal from an institute. The analysis of the procedure of obligatory dismissal and its consequences are analyzed in the third chapter. In this dissertation it was demonstrated that obligatory dismissal from a religious institute is a form of penalty applied on a religious who commits specific delicts. Moreover, it was proved that the ecclesiastical discipline does not allow keeping in a religious institute people, who go against human life and freedom and against the sixth commandment of the Decalogue in a serious way. It is associated to the care of ecclesiastical authority for having only dignified and responsible people in religious institutes.