Dopuszczalne ograniczenia prawa do swobodnego, pokojowego zgromadzenia się w systemie praw człowieka

Abstract

Przedmiotem badawczym rozprawy doktorskiej są dopuszczalne ograniczenia prawa do swobodnego, pokojowego zgromadzenia się w systemie praw człowieka. Podstawowym celem pracy jest ukazanie dualistycznego charakteru ograniczeń omawianego prawa człowieka. Badania przeprowadzone nad prawem do swobodnego, pokojowgo zgromadzenia się, dokonanych z perspektyw podmiotu urpawnionego do jego realizacji, pozwoliły na uznanie, że jego ograniczenia wynikają nie tylko z samej normatywnej konstrukcji przyjętej przez system praw człowieka, ale jako prawo indywidualne realizowane kolektywnie posiada ograniczenia wynikające ze swojej istoty. Prawo do zgromadzeń samo w sobie zawiera ograniczenia w jego realizacji. Na wspomianą limitację składa się konieczość kolektywnego wykonywania prawa do pokojowych zgromadzeń oraz konkretyzacja celu zgromadzenia. Źródłem ograniczenia wynikającego z istoty prawa do zgromadzeń jest koncentracja uczestników zgromadzenia. Kolektywny i indywidualny charakter tego prawa wyznacza zakres i granicę jego ograniczeń. Powyższe stało się podstawą do sformułowania tezy głownej, zgodnie z którą: ograniczenia prawa do swobodnego, pokojowego zgromadzenia się mają dualistyczny charakter wynikający z samej istoty tego prawa oraz z przesłanek zawartych w systemie praw człowieka.The research subject of the doctoral dissertation is permissible restrictions of the right of free and peaceful assembly within the human rights system. The basic goal of the paper is to show dualistic nature of the limitations of the human right in question. The whole study on the right, as seen from the viewpoint of a subject entitled to it, allowed to acknowledge the fact that restrictions result not only from the normative structure adopted by the human rights system; the right also has limitations pertaining to its essence as an individual right fulfilled collectively. The right of assembly includes limitations of its execution. The above mentioned limitation constitutes of the necessity to exercise the right of peaceful assembly collectively and the specification of assembly’s goal. The source of limitation resulting from the essence of the right is concentration of the members. Collective and individual character of the right determines the range and boundary of its curtailment. The above considerations became the basis for the formulation of the main thesis, which is: the restrictions on the right of free and peaceful assembly are of dualistic nature, resulting from the very essence of the right and the premises included in the human rights system.