Księdza Krzysztofa Grzywocza duchowość spotkania

Abstract

Celem rozprawy jest przedstawienie osoby ks. Krzysztofa Grzywocza (ur. 17 października 1962 roku; zginął 17 sierpnia 2017 roku), a także jego nauczania wypływającego z paradygmatu spotkania. Duchowość chrześcijańską można określić mianem" duchowości spotkania", podkreślając, że więzi i relacje łączą Osoby Boże z osobami stworzonymi. W życiu duchowym opolskiego kapłana oraz w jego myśli spotkanie jest najważniejszą kategorią. W przygotowanej dysertacji modlitwa i przyjaźń są tym szczególnym wydarzeniem, które przeżywa się na sposób dialogiczny, gdzie więzi dają poczucie radości i szczęścia oraz spełnienia. Personalizm chrześcijański charakteryzujący teologię ks. Grzywocza podkreśla wartość oraz sens istnienia osoby i stawia ją w centrum spotkania. W tym kontekście powinno się zwrócić uwagę na głębszą personalizację formacji seminaryjnej oraz formacji stałej w kapłaństwie. Ostatecznym odniesieniem dla chrześcijanina jest dar zbawienia, które można osiągnąć jedynie na drodze szczerych więzi i relacji. Doświadczenie Nieba — jak przypomina duchowość spotkania prezentowanego teologa — jest życiem na wieki Communio Personarum.The aim of this dissertation is to present the person of Fr. Krzysztof Grzywocz (born October 17, 1962; disappeared August 17, 2017), and his teaching flowing from the paradigm of encounter. Christian spirituality can be described as a "spirituality of encounter", underscoring that bonds and relationships connect the Persons of God with the created persons. In the spiritual life of the priest of Opole and in his thought, encounter is the most important category. In the submitted dissertation prayer and friendship are that special event, which is experienced in a dialogical way, where bonds give a sense of joy and happiness, which characterizes the theology of Fr. Grzywocz, emphasizes the value and sense of existence of a person and places it in the centre of an encounter. In this context, attention should be paid to a deeper personalisation of the priesthood. The ultimate reference for a Christian is the gift of salvation, which can only be achieved through sincere bonds and relationships. The experience of Heaven - ad the spirituality of the meeting of the presented theologian reminds us - is a life forever of Communio Personarum.