Doskonałość chrześcijańska w nauczaniu abp. Józefa Michalika w latach 1993-2016

Abstract

Na strukturę pracy składają się wstęp, cztery rozdziały i zakończenie. Pierwszy rozdział przedstawia teologalny wymiar doskonałości chrześcijańskiej. Opisuje doświadczenie wiary, nadziei i miłości, jakie zawierają się w nauczaniu abp. Józefa Michalika w opisywanym okresie. Porusza także zagadnienie uświęcającego działania Fucha Świętego w Kościele i Jego roli na drodze doskonałości chrześcijańskiej, a także świętości będącej powołaniem człowieka i owocem współpracy z Duchem Świętym. Opisuje też drogi do osiągnięcia świętości, na jakie kładzie akcent w swoim nauczaniu Józef Michalik. Porusza również temat roli Maryi na drodze doskonałości chrześcijańskiej, jej udziału w Historii Zbawienia, pobożności Maryjnej i Jej naśladownictwa. Rozdział drugi opisuje środki formacji do doskonałości chrześcijańskiej proponowane przez ab. Józefa Michalika. Wymienia wśród nich modlitwę, której pogłębioną formą jest lektura Pisma Świętego. Właściwie rozumiany rozwój w wierze wymaga też przystępowania do sakramentów świętych, które są widzialnymi znakami działania Bożej łaski. Innymi środkami formacji do doskonałości chrześcijańskiej są ruchy i stowarzyszenia eklezjalne, które umożliwiają duchowy rozwój we wspólnocie żyjącej według jasno określonego charyzmatu. W rozdziale trzecim opisane są zagrożenia w dążeniu do doskonałości, wśród których abp Michalik wylicza: zagrożenie duchowe, używki i pornografię oraz współczesne ideologie zagrażające rozwojowi duchowemu, którymi jego zdaniem są relatywizm moralny i sekularyzm, oraz wpływ tych ideologii na życie wewnętrzne chrześcijanina i jego moralne postawy. Ostatni czwarty rozdział zatytułowany: "Ewangelizacyjny wymiar chrześcijańskiej doskonałości" poświęcony jest powszechnemu powołaniu do apostolstwa wszystkich ochrzczonych, zagadnieniu ewangelizacji i nowej ewangelizacji, podając konkretne obszary ewangelizacyjne, na jakie wskazuje abp Józef Michalik.The structure of the dissertation consists of an introduction, four chapters and a conclusion. The first chapter presents the theological dimension of Christian excellence. It describes the experience of faith, hope and love contained in the teaching of Archbishop Józef Michalik during the period described above. Also addressed is the issue of the sanctifying action of the Holy Spirit in the Church and His role in the path of Christian perfection, as well as holiness being a human vocation and the fruit of co-operation with the Holy Spirit. The paths of Christian perfection, her participation in the History of Salvation, Marian devotion, and her imitation. The second chapter describes the means of formation to Christian excellence proposed by Archbishop Józef Michalik. Among these, he mentions prayer, a deeper form of which is the reading of Sacred Scripture. Properly understood, development in faith also requires adherence to the holy sacraments, which are visible signs of the action of God's grace. Other means of formation to Christian excellence are ecclesial movements and associations, which enable spiritual development in a community living according to a clearly defined charism. The third chapter describes the dangers to the presuit of perfection, among which Archbishop Michalik enumerates: spiritual dangers, stimulants and pornography, as well as contemporary ideologies that threaten spiritual development, which, in his opinion, are moral relativism and secularism, and the influence of these ideologies on the inner life of the Christian and his moral attitudes. The final fourth chapter, entitled: " The evangelisational dimension of Christian Perfection' is devoted to the universal vocation to the apostolate of all the baptised, the issue of evangelisation and the new evangelisation, highlighting the specific areas of this subject that Archbishop Józef Michalik features.