Zaufanie a intymność w związkach narzeczeńskich

Abstract

Przedmiotem zainteresowania pracy jest intymność relacji romantycznej w związkach będących na etapie ich nawiązywania, stabilizowania i podejmowania zobowiązań. Intymność rozumiana jest jako oparty na doświadczeniu rezultat interpersonalnego transakcyjnego procesu obejmującego ujawnienie siebie i postrzeganą responsywność partnera. Przyjęto, iż ważnym czynnikiem rozwoju bliskich związków jest zaufanie do partnera. Zgodnie z teorią współzależności przyjęto, iż działania oraz uczucia osób będących w związku wzajemnie na siebie wpływają. Badaniem objęto 147 par heteroseksualnych. Dane zgromadzono za pomocą metody dzienniczków przez dziewięć kolejnych dni. W analizie zgromadzonych danych zastosowano wielopoziomowe modelowanie intensywnych danych podłużnych od diad rozróżnialnych. Stwierdzono, że zaufanie osoby oraz ujawnienie przez nią doświadczeń pozytywnych wyjaśniają większą intymność relacji osoby (efekt aktora) i jej partnera (Efekt partnera). Ujawnienie przez osobę doświadczeń negatywnych oraz postrzeganie przez nią responsywności partnera wyjaśnia intymność relacji tej osoby (efekt aktora), przy czym postrzeganie responsywności jest predykatorem większej intymności relacji, zaś ujawnienie doświadczeń negatywnych — mniejszej intymności. Wyniki analiz dostarczyły poparcia dla koncepcji interakcyjnej natury — intymności relacji.

An area of this research interest is intimacy in a romantic relationship among couples that are at establishing and stabilizing stages of relation and taking on commitments. Intimacy is understood as an experience-based result of an interpersonal, transactional process involving self-disclosure and perceived partner responsiveness. Trust towards a partner was assumed to be an important factor in the development of close relationships. According to the theory of interdependence, it was assumed that the actions and feelings of partners in a relationship influence each other. 147 heterosexual couples were included in this study. Data were collected using the daily-diary method for nine consecutive days. In the analysis of the collected data, a multilevel model for intensive longitudinal data from distinguishable dyads was applied. It was found that a person's trust and the revealing of positive experience explain the increase in intimacy of the relationship reported both by the person (actor effect) and partner (partner effect). The disclosure of negative experiences by a person and perceived partner responsiveness explains the intimacy of relationships reported by that person (actor effect), while the perceived responsiveness is a predicator of greater intimacy in the relationship, and the disclosure of negative experiences - of lesser intimacy. The results of the analyses provided support for the concept of the interactive nature of relationship's intimacy.