Eklezjalno-sakramentalny wymiar życia chrześcijańskiego w ujęciu Janusza Nagórnego (1950-2006)

Abstract

Na podstawie myśli stanowiących pokłosie nauczania księdza profesora Janusza Nagórnego wyprowadzono hipotezę mówiącą o tym, że egzystencja i funkcjonowanie człowieka wierzącego w Chrystusa są integralnie związane z dynamizowanym przez sakramenty święte życiem wspólnoty Kościoła. Rozdział pierwszy to rozdział antropologiczny. Mając świadomość ważności wizji człowieka, Nagórny włącza się w "spór o człowieka". Źródła i sposoby rozwiązania tego sporu stanowią punkt wyjścia do bardziej szczegółowych analiz antropologicznych. W drugim rozdziale rozwijana jest nauka na temat wspólnotowego wymiaru życia ludzkiego, którego egzemplifikacją jest Przymierze. Po ukazaniu dziejów przymierza w Starym Testamencie, uwaga zostaje skupiona na Nowym Przymierzu w Chrystusie. To bowiem sam Chrystus jest Przymierzem. Po Zmartwychwstaniu Nowe Przymierze trwa nadal jak obecność żyjącego Chrystusa. - w Kościele będącym Nowym Ludem Przymierza. Tematem wiodącym trzeciego rozdziału jest posłannictwo. Dotyczy ono zarówno każdego człowieka, jak i Kościoła, który jest przede wszystkim posłany do człowieka. To posłannictwo Kościoła w dużej mierze realizowane jest za pomocą sakramentów. Człowiek zaś dzięki nim jest w stanie realizować swoje powołanie.On the basis of the thoughts behind the teachings of Father Professor Janusz Nagórny, a hypothesis was derived that the existence and functioning of man believing in Christ are integrally connected with the life of the Church community stimulated by the sacraments. The first chapter is the anthropological chapter. Being aware of the importance of the human vision. Nagórny joins the "dispute over man". The sources and methods of resolving this dispute are the starting point fore more detailed anthropological analyses. The second chapter develops the teaching on the community dimension of human life, exemplified by the Covenant. After the presentation of the history of the covenant in the Old Testament, attention is focused on the New Covenant in Christ. For it is Christ himself who is the Covenant. After the Resurrection, the New Covenant continues, as does the presence of living Christ - in the Church as the New People of the Covenant. The leading theme of the third chapter is the mission. It concerns every person who is sent to the world and to other people, and the Church, which is first of all sent to man. This mission of the Church is largely realised through the sacraments. Thanks to them, man is able to fulfil their vocation.