Zastosuj identyfikator do podlinkowania lub zacytowania tej pozycji: http://hdl.handle.net/20.500.12153/400
Tytuł: Św. Agnieszka z Pragi (ok. 1211-1282) - królewska córka oddana Bogu
Tytuły równoległe: Saint Agnes of Prague (1211-1282) - a King’s Daughter devoted to God
Sant' Agnese di Boemia (1211-1282) - la figlia reale dedita a Dio
Autorzy: Paszkowska, Teresa
Słowa kluczowe: Agnieszka z Pragi; Klara z Asyżu; duchowość; powołanie
Data wydania: 2012
Wydawca: Wydawnictwo KUL
Źródło: Desperacja kobieca czy radykalizm duchowy? 800-lecie powołania św. Klary z Asyżu, red. T. Paszkowska, R. Prejs OFMCap, Lublin 2012, s. 199-213
Abstrakt: W roku 2012 szczególną okazję do podjęcia refleksji nad osobą i życiem św. Klary stworzył Rok Klariański, ogłoszony w związku z 800-leciem podjęcia przez nią drogi powołania zakonnego. Czy był to akt kobiecej desperacji czy też akt o zupełnie innej randze - zastanawiano się w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II, podczas sesji zorganizowanej przez Katedrę Duchowości Życia Konsekrowanego i Katedrę Dziejów Teologii w dn. 8 XI 2011 r. Klara przekroczyła próg klasztoru mając zaledwie 18 lat, zmarła w wieku 59 lat, wyznając: „żaden trud nie był mi uciążliwy, żadna pokuta ciężka, żadna choroba bolesna!” (Legenda, nr 44). W Wydawnictwie KUL ukazała się pięknie wydana książka prezentująca rezultaty tej refleksji naukowej. Do materiałów z sesji dołączono kilka opracowań dodatkowych, treściowo związanych ze św. Klarą lub kobiecym radykalizmem duchowym szerzej pojętym. Pierwszą część zatytułowaną Św. Klara - kobieta średniowiecza wyczerpują interdyscyplinarnie podjęte zagadnienia, obejmujące osobę i dzieło Świętej w kontekście jej epoki (R. Prejs, historyk), w sytuacji klauzury (A. Skorupa, prawnik), duchowość Świętej odczytaną źródłowo z jej pism (W. Block, teolog duchowości) oraz jej przedstawienia w sztuce (M. U. Mazurczak, historyk sztuki). Druga część określona jako Ponadczasowe dziedzictwo - odsłania trwałość dzieła biorącego początek ze średniowiecznego San Damiano i jego faktyczną aktualność. Dla tej racji pierwsze opracowanie dotyczy klasztoru w Kaliszu żyjącego wprost według Reguły św. Klary (E. Raszczyk). Następne zawiera postulat wyniesienia św. Klary do godności Doktora Kościoła (A. J. Nowak). Dwa kolejne teksty podejmują szczegółowe tematy wydobyte z pism Klary: interpretacja Pieśni nad pieśniami w jej wypowiedziach (A. Sikora); analiza pism pod względem miłosierdzia (W. Block). Dwie Klary - Offreducio i Lubich - rozdzielone czasowo, mogą być postrzegane integralnie dzięki komunii charyzmatów (L. Abignente). Tę część zamyka literacka wizja Klary w powieści Kazantzakisa „Biedaczyna Boży” (E. Fotiju). W końcowej części zebrano opracowania przedstawiające grono kobiet radykalnych ewangelicznie, o których można powiedzieć, iż z Jubilatką Asyską działały w jednym Duchu. Najpierw zaprezentowano te kobiety, które z ducha Klary czerpały wprost, zwłaszcza z jej wizji zakonności i ubóstwa: św. Agnieszka z Pragi (T. Paszkowska), św. Elżbieta Węgierska (A. Leki), św. Kinga (M. Waluś), św. Koleta (A. Mirek), św. Joanna de Valois (Maria de Christ OVM). Do klariańskiego grona dołączono trzy inne kobiety radykalne: św. Teresę propagatorkę determinacji w modlitwie (W. Strzelecki), bł. Marię od Apostołów współzałożycielkę salwatorianek (M. Łuczak) oraz Barbarę Czarnowską - mało znaną uczestniczkę Powstania Listopadowego (A. Kośla). W Roku Klariańskim odbyło się w Polsce co najmniej siedem sesji naukowych w różnych ośrodkach. Każda z nich miała właściwą sobie formułę i rozłożenie akcentów. Lubelską sesję, której pokłosie stanowi niniejsza publikacja, charakteryzują dwa znamiona: 1) ukierunkowanie personalistyczne i charyzmatyczne - tzn. podejmuje kwestię Jubileuszu przez pryzmat powołania św. Klary, eksponując, że to osoba jest locus theologicus dla charyzmatu; 2) kwestia kobieca - tzn. formuła sesji sytuuje inne kobiety - różnego czasu, na ogół szlachetnie urodzone - jako spadkobierczynie charyzmatu utrwalonego w Kościele dzięki wierności Klary. Różnorodność kobieca jawi się tu jako przestrzeń, w której zostały podjęte wielkie dzieła Boże. Na czym miałaby polegać desperacja Klary? Na tym jedynie, że jest i chce być uboga aż do śmierci - naśladując Chrystusa - w tym celu, by tym ubóstwem ubogacić Kościół! Gdyby uporczywie określać taką postawę jako desperację, zabraknie w niej elementu beznadziei. Napotykamy „desperację” ewangeliczną, pozytywną i życiodajną, zrodzoną z pragnienia obrony własnej tożsamości i autentyczności charyzmatu.
URI: http://hdl.handle.net/20.500.12153/400
ISBN: 978-83-7702-576-5
Pojawia się w kolekcji:Książki/rozdziały (WT)

Pliki tej pozycji:
Plik Opis RozmiarFormat 
Paszkowska_Sw_Agnieszka_z_Pragi_ok_1211-1282_krolewska_corka_oddana_Bogu_edited.pdfRozdział2,15 MBAdobe PDFPrzejrzyj / Otwórz
Pokaż pełny rekord


Ta pozycja jest udostępniana na licencji Creative Commons Creative Commons