Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/20.500.12153/1435
Title: Kiedy osoba konsekrowana modli się źle
Authors: Paszkowska, Teresa
Keywords: modlitwa, osoba konsekrowana, modlić się źle; prayer, a consecrated person, pray in a wrong way
Issue Date: 2016
Publisher: Wydawnictwo KUL
Citation: Wyzwolenie i modlitwa, red. Jan K. Miczyński, Lublin 2016, s. 199-212.
Series/Report no.: Spiritualitas 2;
Abstract: Osoby znudzone życiem i rozczarowane sobą to zazwyczaj te, które przestały się modlić lub praktykując jakąś modlitwę robią to w niewłaściwy sposób. Św. Paweł zwrócił uwagę na fakt, że nie każda modlitwa jest dobra i nie zawsze jest podejmowana we właściwy sposób, podkreślając, że w sytuacji, gdy „nie możemy modlić się tak, jak powinniśmy” (Rz 8,26), ludzkiej nieudolności „Duch przychodzi nam z pomocą”, nadając naszej modlitwie formę i treść przekraczającą miarę ludzkich słów (por. tamże). Łatwo sobie wyobrazić, że nie wszystkie osoby konsekrowane lub nie zawsze modlą się „tak, jak powinny” (Rz 8, 26). Osoba konsekrowana modli się niewłaściwie, gdy: - obcuje z Bogiem, który jest zbyt oddalony; - nie poświęca wystarczająco dużo czasu na „wyłączną” komunikację z Bogiem; - nie osiąga stanu autentycznej wewnętrznej ciszy; - uważa sytuację cierpienia (fizycznego, psychicznego lub duchowego) za okoliczność zwalniającą od modlitwy; - nie jest w pełni zaangażowana w modlitwę; - przestrzega określonej formy lub techniki nie dbając o treść wiary; - lub gdy modlitwa nie powoduje rozszerzenia serca. Człowiek nigdy nie jest doskonałą istotą, która wyrusza na spotkanie z Bogiem, ale sam akt zbliżenia się do Boga - w słabości i grzeszności – nie wyraża woli przemiany i uświęcenia. W sytuacji dobrej woli Bóg przyjmuje osobę powracającą, a człowiek, który otrzymuje miłosierdzie, nie czuje się upokorzony, ale znaleziony i doceniony. Persons bored with their life and disappointed with themselves are usually those who ceased to pray or, practising some prayer, do it in a wrong way. St. Paul pointed to the fact that not all prayer is good and is not always undertaken in a correct way, emphasizing that in the situation when we “cannot pray as we ought to” (Rom 8:26), of human ineptitude, the “Spirit comes to help us”, giving our prayer the form and content exceeding the measure of human words (cf. ibid.) It can be easily imagined that not all consecrated persons, or not always, pray “as they ought to” (Rom 8:26). A consecrated persons prays improperly when he or she: - communes with a God who is too remote; - does not set aside enough time to the “exclusive” communication with God; - does not achieve a state of authentic internal silence; - considers a situation of anguish (physical, mental or spiritual) as circumstance excusing him or her from prayer; - is not involved in the prayer with his or her full being; - following a particular form or technique does not care about the content of faith; - or when the prayer does not cause the extension of one’s heart. Man is never a perfect being who sets out to encounter God, but the very act of approaching God – in the weakness and sinfulness – expresses good will to be transformed and sanctified by the merciful love of God. In such situation God experiences joy, accepting the returning person and the man who receives mercy does not feel humiliated, but found and appreciated.Subsidiary Entrepreneurship as a Intentional Business Model Entry in the Non-Refundable Financial Transfers
URI: http://hdl.handle.net/20.500.12153/1435
ISBN: 978-83-8061-374-4
Appears in Collections:Książki/rozdziały (WT)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Paszkowska_Teresa_Kiedy_osoba_konsekrowana_modli_sie_zle.pdfrozdział w książce338,53 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record


This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons