Kongregacje dekanalne w diecezji tarnowskiej w latach 1918-1939

Abstract

Po przyjęciu sakramentu święceń, dla formacji ascetycznej, pastoralnej i intelektualnej duchowieństwa diecezji tarnowskiej w latach 1918-1939, istotne znaczenie posiadały kongregacje dekanalne, procedowane zgodnie z dyspozycjami ustawodawcy powszechnego zawartymi w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 r. w kan. 131, 448 i 2377, oraz ustawodawcy partykularnego promulgowanymi w dekrecie Kongregacye dekanalne (1919 r.) oraz w I Synodzie Diecezji Tarnowskiej (1928 r.) wraz ze szczegółową Instrukcją o kongregacjach dekanalnych. W analizie uwzględniono również zrekonstruowane statuty II Synodu Diecezji Tarnowskiej (1938 r.), które, ze względu na zawieruchę II wojny światowej, nie zostały promulgowane.