Stamp duty for further (substitutive) power of attorney and court costs (Article 98 § 1 and 3 of the Code of Civil Procedure)

Abstract

The article concerns the costs associated with the stamp duty on a further procedural power of attorney. The publication aims to demonstrate that this expense should be – when additional conditions are met – be recognised as a necessary cost for the effective pursuit or defence of rights, regardless of whether it is paid by the main attorney, the substitutive attorney, or the principal. In this regard, the regulation of Article 98 § 1 and 3 of the Code of Civil Procedure is inappropriate, as on the one hand, it allows, for the awarding of costs related to the payment of stamp duty on power of attorney to the prevailing party when paid by a lawyer, and, at least, ambiguously regulates the situation when this duty is paid by the principal or a substitutive attorney. For this reason, Article 98 of the Code of Civil Procedure should be amended in the discussed part to clearly and without interpretative doubts to enable the awarding of costs related to the stamp duty on power of attorney (whether primary or further) to the winning party, regardless of whether the duty was paid by the principal, the main attorney, or the substitute, provided that this expense was incurred under circumstances indicating that it was a necessary cost for the effective pursuit or defence of rights. The research methods used in this study are the dogmatic-legal and analytical methods. They were used to conduct a thorough analysis of the currently applicable and relevant legal regulations from the perspective of the subject matter discussed.

Artykuł dotyczy kosztów związanych z opłatą skarbową od dalszego pełnomocnictwa procesowego. W publikacji dąży się do wykazania, że wydatek ten powinien być – przy spełnieniu dodatkowych przesłanek – uznawany za koszt niezbędny do celowego dochodzenia praw lub obrony, niezależnie od tego, czy pokrywa go pełnomocnik główny, substytucyjny czy mandant. W przedmiotowym zakresie regulacja przepisu art. 98 § 1 i 3 K.p.c. nie jest właściwa, skoro z jednej strony umożliwia zasądzenie na rzecz wygrywającego kosztu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, gdy płaci ją adwokat, a co najmniej w sposób niejasny reguluje sytuację, gdy opłatę tę uiszcza mandant albo pełnomocnik substytucyjny. Z tej przyczyny art. 98 K.p.c. powinien zostać znowelizowany w omawianej części tak, by bez żadnych wątpliwości interpretacyjnych umożliwić zasądzanie co do zasady na rzecz strony wygrywającej postępowanie poniesionych kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (czy to głównego, czy dalszego), nawet bez względu na to, czy płaci ją mocodawca, pełnomocnik główny czy substytut, jeżeli tylko opłata ta została poniesiona w okolicznościach skutkujących przyjęcie, że był to koszt niezbędny do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony. W opracowaniu wykorzystano metodę dogmatyczno-prawna oraz analityczną. Posłużyły one do tego, by dokonać wnikliwej analizy aktualnie obowiązujących i relewantnych z punktu widzenia omawianej tematyki regulacji prawnych.