Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/20.500.12153/1128
Title: Dopuszczalność potwierdzenia czynności prawnych dokonanych w braku lub z przekroczeniem umocowania do działania za wyznaniową osobę prawną, w świetle nowelizacji art. 39 kodeksu cywilnego
Other Titles: Admissibility Of Confirming Legal Actions Performed On Behalf Of Legal Persons Of Religious Organizations Without Or Outside The Mandate Of Representation In Light Of The Amendment To Article 39 Of The Polish Civil Code
Authors: Strzała, Marek
Keywords: prawo cywilne; wyznaniowa osoba prawna; wytworzenie woli wewnętrznej; bezskuteczność zawieszona; potwierdzenie; ograniczenia reprezentacji; granice umocowania; civil law; legal person of a religious organization; development of internal will; suspended ineffectiveness; confirmation; restrictions to representation; limits of the mandate of representation
Issue Date: 2019
Publisher: Wydawnictwo KUL
Citation: "Studia z Prawa Wyznaniowego" 22 (2019), s. 83-99
Abstract: Z dniem 1 marca 2019 r. zmieniono art. 39 kodeksu cywilnego, wprowadzając jednoznacznie sankcję bezskuteczności zawieszonej umowy zawartej za osobę prawną w braku lub z przekroczeniem umocowania do chwili potwierdzenia lub upływu terminu wyznaczonego do tegoż. W przypadku wyznaniowych osób prawnych dopuszczalność i skuteczność potwierdzenia takiej wadliwej czynności prawnej w wielu przypadkach może budzić poważne wątpliwości. Niejednokrotnie prawo własne nie przewiduje w sposób jasny organu właściwego w sprawach potwierdzania wadliwych oświadczeń woli. Kontrowersje co do skuteczności potwierdzenia powstają także w sytuacji, gdy normy ustrojowe wyznaniowych osób prawnych przewidują wyłącznie poprzedzające zawarcie umowy akty współdziałania podmiotów uczestniczących w wytworzeniu ich woli wewnętrznej. W niektórych przypadkach nie będzie możliwe uzupełnienie brakujących aktów współdziałania z uwagi na ukształtowanie norm kompetencyjnych. Dodatkowo w przypadku zastrzeżenia w prawie własnym wspólnoty religijnej sankcji nieważności dochodzi do rozbieżności pomiędzy systemami prawnymi – prawa państwowego i prawa wewnętrznego.
Article 39 of the Polish Civil Code was amended on March 1, 2019. One of the changes brought in by the amendment is the sanction of suspended ineffectiveness of a contract concluded on behalf of a legal entity without or outside the mandate of representation, which applicable until the contract is confirmed or until a given contract confirmation date. As far as legal persons of religious organizations are concerned, the admissibility and effectiveness of confirming such defective legal actions may raise serious doubts in many cases. The internal law of a religious organization often fails to clearly indicate a body competent for confirming defective declarations of will. Controversies over the effectiveness of such confirmations also arise in cases when the institutional norms of legal persons of religious organization permit only acts of cooperation between subjects participating in developing their internal will before a contract is concluded. In some cases, it will be impossible to supply the missing acts of cooperation due to the shape of relevant competence norms. In addition, when the internal law of a religious organization includes the sanction of contract ineffectiveness, there arises a conflict between the two legal systems – state law and internal law of a religious organization.
URI: http://hdl.handle.net/20.500.12153/1128
DOI: https://doi.org/10.31743/spw.5475
ISSN: 2081-8882
2544-3003 (eISSN)
Appears in Collections:Studia z Prawa Wyznaniowego, 2019, T. 22

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Strzala_Marek_Dopuszczalnosc_potwierdzenia_czynnosci_prawnych_dokonanych_w_braku_lub_z_przekroczeniem_umocowania_do_dzialania_za_wyznaniowa_osobe_prawna_w_swietele_nowelizacji_art_39_kodeksu.pdf756,95 kBAdobe PDFView/Open
Show full item record


This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons