W sprawie ustawowego zakazania dzieciom przystępowania do spowiedzi świętej

Abstract

Na kanwie odrzuconej w kwietniu 2025 r. przez Sejmową komisję petycji „w sprawie zakazu spowiadania dzieci” Autor rozważa dopuszczalność prawnego zabronienia małoletnim przystępowania do sakramentu pokuty i pojednania. Wskazuje, że spowiedź stanowi przedmiot prawnie chronionej wolności religii, a jej organizowanie i sprawowanie należy do spraw własnych Kościoła objętych zakresem autonomii związków wyznaniowych. Przekonuje, że ustawowe zakazanie spowiadania dzieci nie spełnia wymogów proporcjonalności ingerencji władzy publicznej w wolność religii małoletnich i prawo rodziców do kierowania ich wychowaniem. Twierdzi, że karygodne, skandaliczne, lecz pojedyncze przypadki seksualnego wykorzystania dzieci przez duchownych w związku z sakramentem pokuty nie uzasadniają twierdzenia, jakoby uczestnictwo w spowiedzi było generalnie zagrożeniem dla dobra małoletnich. Studium orzecznictwa pokazuje, że nawet w jednostkowych sprawach sporów rodzicielskich sądy rzadko decydują o zabronieniu dzieciom przystępowania do sakramentów, co tym bardziej przemawia za tym, że powszechny ustawowy zakaz spowiedzi dzieci jest niedopuszczalny. Prawo reglamentujące praktyki religijne dzieci jest współcześnie udziałem wyłącznie państw autorytarnych. W ocenie Autora procedowanie petycji tak ewidentnie sprzecznej z Konstytucją RP i prawem międzynarodowym przy braku reakcji Rzecznika Praw Dziecka, Rzecznika Praw Obywatelskich i doktryny prawniczej oraz aprobacie znacznej części mediów może być zwiastunem represji wobec osób wierzących w nieodległej przyszłości.

Based on the petition “on the ban on confessions for children” rejected in April 2025 by the Polish Sejm committee, the Author considers the admissibility of law prohibiting minors from receiving the sacrament of penance and reconciliation. He points out that confession is the subject of legally protected freedom of religion, and its organisation and performance is part of the Church’s own affairs, which are within the scope of the autonomy of religious communities. He argues that the statutory ban on confessions for children does not meet the requirements of proportional interference by public authorities in the freedom of religion of minors and the right of parents to direct their upbringing. He claims that reprehensible, scandalous, but individual cases of sexual abuse of children by clergy in connection with the sacrament of penance do not justify the claim that participation in confession is generally a threat to the well-being of minors. The study of case law shows that even in individual cases of parental disputes, courts rarely decide to prohibit children from receiving the sacraments, which all the more supports the view that a general statutory ban on confession for children is inadmissible. Laws prohibiting religious practices of children are currently the exclusive domain of authoritarian states. In the Author’s opinion, the processing of a petition so clearly contrary to the Constitution of the Republic of Poland and international law, with the lack of reaction from the Commissioner for Children’s Rights, the Commissioner for Human Rights, representatives of legal science, and the approval of a significant part of the media, may be a harbinger of repression against believers in the near future.