Lewandowski, Paweł2023-07-042023-07-042023-06-30„Teka Komisji Prawniczej PAN Oddział w Lublinie” 2023, Vol. 16, nr 1, s. 191-2051899-7694https://hdl.handle.net/20.500.12153/5197The right to rest is undoubtedly one of the most fundamental rights of every human being. The universal legislator regulated this right successively in Canon 283 para. 2; Canon 395 para. 2; Canon 410; Canon 533 para. 2; Canon 550 para. 3 of the 1983 Code of Canon Law. Thirty-three Polish post-code synodal legislators recited code dispositions, promulgating detailed regulations on leaves and days off for clergy. The exercise of the entitlement must always take into account the principle: salus animarum suprema lex. Prawo do wypoczynku bez wątpienia należy uznać za jedno z najbardziej podstawowych praw przysługujących każdemu człowiekowi. Ustawodawca powszechny uregulował to uprawnienie sukcesywnie w kan. 283 § 2, 395 § 2, 410, 533 § 2, 550 § 3 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. Trzydziestu trzech polskich pokodeksowych ustawodawców synodalnych recypowało dyspozycje kodeksowe, promulgując szczegółowe przepisy w sprawie urlopów i dni wolnych duchownych. Realizacja przysługującego uprawnienia zawsze musi uwzględniać zasadę: salus animarum suprema lex.enAttribution 4.0 Internationalhttp://creativecommons.org/licenses/by/4.0/canon lawclergymanholiday leaveday offsynodal statutesduchownyprawo kanoniczneurlop wypoczynkowydzień wolnystatuty synodalneinfo:eu-repo/semantics/article10.32084/tkp.5292