Pabian, Adranna2020-09-182020-09-182020-09-28http://hdl.handle.net/20.500.12153/1341Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji, Instytut Prawa; promotor rozprawy doktorskiej: dr hab. Małgorzata Wąsek-Wiaderek, prof. KULGłównym celem pracy jest zaproponowanie wykładni przepisów dotyczących orzekania pod nieobecność oskarżonego na rozprawie głównej, w sposób gwarantujący rzetelne postępowanie, zgodnie ze standardem konstytucyjnym, konwencyjnym oraz wynikającym z dyrektywy unijnej 2016/343. W tych obszarach, w których pożądanego rezultatu nie można było osiągnąć w drodze do wykładni, sformułowane zostały propozycje zmian przepisów kodeksu postępowania karnego, aby zagwarantować oskarżonemu w pełni świadome i dobrowolne zrzeczenie się prawa obecności na rozprawie głównej. W niniejszej pracy pracy analizie poddano standardy europejskie wyznaczone przez orzecznictwo strasburskie oraz wskazane w dyrektywie Parlamentu Europejskiegiego i Rady UE 2016/334 i zestawiono je z aktualnymi przepisami polskiej procedury karnej. Analizy przeprowadzone w rozprawie doktorskiej pozwalają sformułować tezę, że pozostawiając w systemie prawa model udziału oskarżonego w rozprawie głównej i koncepcję zrzeczenia się prawa do udziału w rozprawie wprowadzone ustawą z dnia 27 września 2013 r., przy jednoczesnym wyeliminowaniu niektórych gwarancji procesowych, nowelizacja marcowa wprowadziła rozwiązania niespójne systemowo, które nie gwarantują oskarżonemu możliwości świadomego i skutecznego zrzeczenia się prawa do udziału w rozprawie głównej.ploskarżonyoskarżony pozbawiony wolnościorzekanie in absentiaprawo do obronyrozprawa głównaaccusedaccused deprived of libertyadjudication in absentiaright to defensemain hearinginfo:eu-repo/semantics/doctoralThesis